Wie heeft zin in een ritje.
zaterdag is er een rit van het leiedal in Moen (nabij Zwevegem). Afstanden zijn 25 of 50 kilometer. Fietsen naar Moen: 33 km enkel
zondag is er de Verada Follens Classic in Zwevegem (info zie: http://classic.team-verada.be/) Afstanden: 50, 75 of 100 kilometer. Het is 25 km enkel fietsen naar Zwevegem. Eventueel kunnen de liefhebbers van de lange afstand naar daar fietsen. En dan samen met de mannen die in auto gaan de 75 km aanpakken?

Er wordt gereden in pays collines: eerder lopende hellingen en minder de nijdige Vlaamse ardennen klimmetjes.
UPDATE STERRIT:Dit weekend staat een volgende sterrit op het programma. We gaan meefietsen in Zwevegem. Daar wordt immers de verada follens classic georganiseerd. Naar het schij(n)t een zeer leuke organisatie: ruime bevoorrading, een 3+1 gratis acties bij het lageren van Omer-pils na de rit, een leuk parcours (het Pays des Collines, met zijn lopende hellingen), ...
Alle info op http://classic.team-verada.be
Het exacte vertrekuur is nog niet gekend. Maar het zal in de voormiddag zijn. En er zijn twee opties: meefietsen vanuit Wervik naar Zwevegem en dan een lus fietsen. Of met de auto naar Zwevegem en een lus fietsen. Over de lengte van de lus (50,75 of 100 kilometer) en het vertrekuur kunt u mee discussiëren in de reacties!
Let wel: een aantal zal zo wie zo vanuit Wervik vertrekken met de fiets. Afspraak in Zwevegem met de anderen om dan samen een lus te fietsen!
Verslag: Zaterdagochtend hadden
Davide en
Skeven Rasmussen een lange rit gepland in en rond de
Vlaamse Ardennen. Het werd een parcours uit de losse pols: vertrekken vanuit
Gent richting Zottegem en daarna op zoek naar de eerste helling. Dat was de
Berendries. Daar volgden we de
RVV-route tot na de
Bosberg. Dat is een brede kasseihelling - plaats genoeg voor auto's en fietsers zou je denken. Niet zo volgens een groezelige lookalike van
Walter Van Beirendonck. Hij kwam al van ver al toeterend af en dat noopte Rasmussen tot een "thumbs up", maar dat werkte als een rode lap op een stier. Hij reed tot tegen diezelfde duim en dat had hij beter niet gedaan. "Walter" had oor naar de dreigementen die naar zijn hoofd werden geslingerd en stopte bovenaan de Bosberg om zijn gelijk te halen. In de plaats daarvan werd hij nog wat verweten en dat luchtte op. Op die manier hadden we weer genoeg adrenaline voor de terugtocht, want ondertussen had Davide toch een klopje van de hamer - niet verwonderlijk na zijn lange antibioticakuur. Op het gemak zochten we terug onze weg naar Gent en genoten we nog van een lekkere mattentaart in
Geraardsbergen. De 137km waren weer een goede training.

Zaterdagnamiddag waren we uiteindelijk met vijven. Het werd een rustig ritje (50km) onder leiding van wegkapitein
Bert. Er werd richting
Bellegem gefietst. Thema van de dag was wegwerkzaamheden: tot driemaal toe moesten we van de fiets door opengebroken wegen. De traditionele spurt op
Bellegemberg werd verstoord door een platte band. Bert reed lek en zou dit op het einde van de rit nog eens doen. Ook
Djozz deed niet onder en reed lek langs de Leie. Bert kreeg zijn herkansing aan de
Leiebrug in Menen. Hij won voor Djozz en
Eddy. De vrouwtjes (
Ellen en
Elke) deden niet mee... In de sultan dronken Eddy en Djozz 3 pinten. Ellen hield het bij 2 Rodenbachs. Ook de genaamde
Jan Meersman was aanwezig. Hij liet zijn licht schijnen op de aardbeving in
Japan: " teis doare ol in nout!" Een leuke rit, een paar pintjes en voor niets een mening van een deskundige erbij! Meer moet da nie zijn zo'n Seuletrappersritje!
Zondag stond de tweede sterrit op het programma. De wekker ging genadeloos af om 7u45. Eddy en Djozz hadden zich, tegen alle voornemens in, niet ingehouden op zaterdagavond. Hun schitterend idee: "misschien moeten we al om 21u naar de
Sultan gaan zodat we niet te lang moeten blijven" keerde als een boomerang in hun gezicht terug. Ze bleven plakken tot 2u15. Ook
Pietje dronk menig pintje. Skeven hield het wat kalmer maar had al 137 kilometer gereden diezelfde dag...
Eddy reed al na 3 kilometer lek. In
Menen werd Skeven opgepikt en reden we richting
Zwevegem alwaar Pietje al (een tijdje) op ons zat te wachten. Samen reden we de 75 kilometer op een golvend parcours met 3 hellingen (o.a.
Bruyères en
Kluisberg). Op de klimmetjes was Pietje onhoudbaar. Enkel Skeven kon in zijn wiel blijven. De bevoorradingen waren net als de rest van de organisatie top - enkel over de kwaliteit van de energiedranken werd er serieus getwijfeld: men neme een emmer, men kapt er water en poeder in en met roert er met blote (vuile) handen in. Nadat er 5 vliegen en een paar takjes inliggen serveert u dit aan Skeven...
Eddy, aka de man zonder schroom, plaste er lustig op los en haalde overal zijn fluit uit. Helaas voor hem waren de Red Bull promo girls al weg.
Op het einde van de rit reed Pietje nog lek. Een ongeluk komt nooit alleen: eens in Zwevegem bleek al de
Omer al opgedronken. Omer Oe Liever! ik denk het niet. In Menen werd er nog eens gespurt onder de brug: 1. Skeven, 2. Eddy en 3. Djozz.
Na 136 kilometer wenkte de zetel..