In Ninove is al snel duidelijk dat we niet de enigsten zullen zijn die de Vlaamse hellingen gaan bedwingen. Op goed 7 km (!) van de start vinden we een parkeerplaats. We haasten ons richting Ninove alwaar we Davide, de 7de seuletrapper, aantreffen. Het startsein is nog niet gegeven en Eddy moet al een eerste keer lossen. Gelukkig zijn er voldoende dixietjes voorzien. Vijf minuten later en een kilootje lichter is uiteindelijk ook Eddy vertrekkens klaars en kunnen de 7 helden zich ingang trekken. Schoon volk moet ook de VRT gedacht hebben. De seuletrappers worden in beeld genomen en halen de uitzending van het 13u journaal.
De eerste kilometers wordt er rustig gepeddeld. Het is nog ver.
Pas bij het aansnijden van de eerste kasseistroken (Lippenhovestraat en paddestraat) wordt het gashendel ingeduwd. De vele buitenlanders die ons op het vlakke voorbij snelden, worden één voor één opgeraapt door de seuletrappers-trein. Vijf kilometer verder wacht de molenberg, de eerste helling van de dag. De molenberg is korte nijdige kasseistrook met een tamelijk steil stuk in het begin. Uiteraard geen enkel probleem voor ons. Kort na molenberg volgt de wolvenberg en ook de eerste bevoorrading. Eddy en Maurizio laten de blaren aan hun handen verzorgen terwijl de rest zich op allerhande suikerbriel stort.
Eens volgetankt zijn we klaar voor een serietje kasseihellingen: de oude kwaremont (waar Eddy een drinkepulle verliest), de patersberg (waar iedereen bovengeraakt) en de koppenberg (alwaar Skeven Rasmussen gehinderd wordt en noodgedwongen de puist van Melden te voet moet bedwingen). Ook respect voor de veelvuldige aanwezigheid van Poltje op het fietspad richting koppenberg. Merci Poltje!
De hellingen volgen elkaar nu razendsnel op. Eerst de steenbeekdriesverhaeghe, vervolgens de taaienberg, de eikenberg, de varentberg, de haaghoek en de leberg. Op één van deze hellingen rijdt Davide lek. Dankzij de snelle interventie van kopman Gianni kunnen de twee pechvogels al na 10 minuten verder ;). Op de berendriesverhaeghe worden we voorbij gesneld door Niels Albert. Misschien toch ook eens spul bestellen bij die zijn manager. Bij de pompiers van Brakel proppen we ons weer vol met nog meer briel. Die plakkatieve rommel begint ons serieus de keel uit te hangen. De gedachten zitten duidelijk al bij lagers en vettige hamburgers.
Kilometer 100!
En we snijden de laatste hellingen aan: de valkenberg, tenbosse, eikenmolen (met een gesmaakte plaspauze!), de muur-kapelmuur (onder luide aanmoedigingen) en uiteindelijk de bosberg. Davide kust nog eens het asfalt maar gelukkig zonder erg. Er wordt op elkaar gewacht en we rijden in groep richting Meerbeke. Meerbeke zien en sterven? Het valt al bij al mee. De pintjes zijn wel iets frisser dan ons. Maar de 159 kilometerst weerhouden er ons niet van om nog tot een gat in de nacht te lageren en te iriesen!
Ook dank aan Sissen Vee en wederhelft voor de fotootst!
Meer info over de hellingen: http://www.sport.be/cyclingtour/rondevanvlaanderen/2009/nl/parcours/hellingen/
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten