Zondag: rit tijdens Boerenkermis

Zondag vertrekken de Seuletrappers om 9u30 vanaf "de 35" om een rit van 50 of 90 km (hangt af van de goesting en de vorm van de dag) aan te pakken die doorgaat onder de prachtige naam van "Peter Depape Rally". Ik verwacht veel volk want we mogen wel eens onze schone truitjes en sexy broekjes tonen aan de Wervikanen. Alle info vind je op de site van WTCV Leiedal en zoals je zult zien, voor de prijs moet je 't niet laten. Vanaf de 35 rijden we dan in kolonne naar de feesttent van Boerenkermis waar we ons inschrijven en een wafel in onze bek geduwd krijgen. Het schijnt een mooi toerke te zijn en het is eens wat anders dan de Tabaksroute hé. Trouwens, zoek de link met het schilderij (kan bij Reacties)

Update: Zeven Seuletrappers - het mogen er in het vervolg altijd meer zijn - tekenden present om de 90 km te rijden. Een daarvan is een nieuwe sympathisant en hij had zelfs een cartonnen fiets! Ondanks dat Buyse met zijn scheten voor een hogeluchtdrukgebied gezorgd had, kregen we toch af te rekenen met wat motregen. Jammer genoeg was het niet zo erg als zaterdag, en kregen we dus geen bilspleten te zien ter hoogte van het witte stuk van de broek. Davide heeft weer wat grenzen verlegd qua afstanden met een koersfiets en ook anderen toonden hun goede conditie. We starten dan misschien niet om 7u zoals de wielertoeristen die hun bed induiken na het journaal, maar we hebben ons toch getoond als nieuwe Wervikse club. Als je dan ook nog eens kan afsluiten met een prachtversie van Guantalamera en andere "liedjes klassiek", dan kunnen we weer spreken van een mooie invulling van een zondag.

De Reuzen van de Ardennen overwinnen

Nu zaterdag (23/08) gaan we met enkelen naar Angleur - dichtbij Luik - om er in 102 km elf hellingen te overwinnen, waaronder de La Redoute (neen, niet de catalogus waaruit je ma haar soustiens bestelt maar de naam die je kent uit Luik-Bastenaken-Luik). Wie wil meegaan, moet onderling afspreken (gebruik de knop Reacties onder dit bericht) voor vervoer en dergelijke. Gianni en ik (Skeven) zouden om 6u30 vanuit Menen vertrekken om op tijd terug te zijn voor de match van KVK 's avonds. De autorit duurt volgens Viamichelin net 2u. Alle info over de tocht vind je op deze site van Lotto Géants des Ardennes. Tot zaterdag! Het zal zelfs schoon weer zijn...


Update: Ik heb gelogen. Zoals gebruikelijk heeft het weer geregend zaterdag. Dat zorgde voor een toppunt van de dag: het gevoel dat je krijgt op het moment dat die eerste druppel tergend traag langs je kuiten rechtstreeks doorloopt tot je voeten. Geloof me, als er dan iemand iets verkeerds zegt, krijgt hij een kort antwoord terug. Maar uiteraard was dat geen reden tot opgeven voor de drie Wervikse helden van de dag: kopman Gianni en zijn naarstige helpers Djozzellara en Skeven Rasmussen.
De dag begon goed. Gianni zat met verkrampt gezicht achteraan in de auto en bij aankomst liep hij met dichtgeknepen billen richting de Waalse toiletten. Schitterend gezicht!
De elf hellingen waren lastig maar we hebben ze redelijk goed verteerd, al werden we allemaal tot de orde geroepen op de laatste helling van de dag. Alhoewel niemand ons daar heeft ingehaald, werd het ons duidelijk dat het zware programma zijn tol had geëist. Je had ons moeten zien toen we ons verkleedden en in de auto probeerden te kruipen. Op de foto's zie je ons gezwind de Côte de la Redoute bedwingen.

Bewonder de outfit van de Seuletrappers

De meest aantrekkelijke wielerterroristen van Vlaanderen en omstreken krijgen nu hun eigen tenues en dat hebben we uiteraard gevierd met witte wijn, slecht bier en een ochtendrit waarbij het zwart werd voor onze ogen. Een foto voor de bekendste gevel van Wervik kon uiteraard ook niet ontbreken - let daarbij vooral op het startnummer onder het zadel.
En dan was ik nog één iets vergeten: dankzij Davide V. hebben we nu ook onze naam op ons kader staan, met aan de andere kant van de buis "Seuletrappers". Kan het nog provintsioneler? Ik dacht het niet. Merci aan Davide voor dit initiatief!

Lost in Gedinne

Als ze de Seuletrappers willen lokken voor een weekendje Ardennen, moeten ze ons maar één ding beloven: dat we onze fietsen mogen meenemen. De wuufs wisten al snel dat er geen ontkomen aan was en lieten het glimlachend toe, waarschijnlijk in de veronderstelling dat we ons de avond ervoor toch te zat zouden drinken om nog te kunnen rijden. Maar dan kennen ze onze ijzeren wil nog niet! Op de ochtend van de verjaardag van één van de grootste sprinters/aanklampers/Merckx-wankers/materiaalkenners/perverten (doorstreep wat niet van toepassing is) aller tijden reden vijf keiharde Seuletrappers over de oprit van "hun" landgoed (toch voor dat ene weekend). Alles liep gesmeerd de eerste vijftig meter maar dan moesten we ons toch voor de eerste keer aan de kant zetten en de "abrikozen" uithalen. Berts persoonlijke velomekanieker - aka Cailloots - had zijn remblokjes niet genoeg aangespannen...
Al snel mochten we de eerste beklimming onder handen nemen en 't was niet van de minste, namelijk die naar de Croix Scaille - met zijn top/tap van 502 meter de vierde hoogste heuvel van België. Nadat Bert "Il Falco" V. zijn daalcapaciteiten had tentoongespreid, hebben we de streek wat verkend en mogen genieten van de striemende regen tijdens lange beklimmingen en afdalingen. Alles verliep volgens plan: Ludo Syx had de bolletjestrui stevig in zijn bezit en ikzelf, Skeven, zat te puffen in zijn wiel of dat van Il Falco. Dat klimmen iets aparts is, viel al snel op. Maar plots kwam de onverwachte kentering. Ludo had geen suikers meer in zijn kuiten en zowaar de vederlichte kopman Gianni bepaalde het tempo op de heuvels, iets later overgenomen door Bert. Een afgescheiden kopgroep met drie man - Gianni, Il Falco en Skeven Rasmussen - naderde de finish waar ik de sprint bergaf won, nochtans de specialiteit van Il Falco. Minuten gingen voorbij, pinten werden geopend, Morris arriveerde en de vraag stelde zich: waar is Ludo Syx? Een "search and rescue team" werd samengesteld en de jacht werd geopend maar minuten gingen voorbij zonder enig teken van leven. Plots werd hij toch gespot/bespot, terugkerend op de weg die we moesten nemen naar het huis. Wijzend naar de stad van Gedinne vroeg hij: "Het is toch langs ginder é?"... We hebben hem maar voorzichtig naar huis geëscorteerd en een pint gegeven...
Later op de dag werden Dinant en de kermis van Beauraing nog onveilig gemaakt om af te sluiten met "tsjak tsjaks". Bestaan er mooiere dagen?